„Loreley” – skała, legenda, wiersz i piosenka

Loreley to nazwa skały łupkowej przy Sankt Goarshausen w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat (w którym mieszkam). Ma wysokość 132 metrów. Pochodzenie nazwy Loreley nie jest jasne. Być może wywodzi się z caltyckiego słowa Ley oznaczającego, którym określane były w regionie skały.

Widok z lewego brzegu Renu na skałę Loreley 

Legenda Loreley 

Lokalną legendę stworzył poeta Clemens Brentano. W ten sposób echo nad skałą Loreley znalazło wyjaśnienie. Powiązał skalne echo ze starożytnym mitem nimfy Echo, która ze smutku po stracie swojego ukochanego zastygła w skałę. Od tamtej pory ze skały rozbrzmiewał jej głos. W swojej powieści Godwi oder Das steinerne Bild der Mutter (1801-1802) zawarł balladę Lore Lay, opowiadała ona o kobiecie, która ze względu na swoją siłę działania na mężczyzn jest uważana za czarodziejkę i z powodu zawodu miłosnego zrzuca się ze skały o tej nazwie.

Carl Joseph Begas: Lurelei (1835)

Legenda o Loreley odpowiada obrazowi świata epoki romantyzmu. Poezja romantyzmu związana jest często z miejscami takimi jak zamglone leśne doliny, rzeki, ruiny, stare zamki, jaskinie i wnętrza gór.

Philipp Foltz: Die Loreley (1850)

Heinrich Heine i Lorelei

Najsłynniejszym dziełem o Loreley jest wiersz Heinego pt. „Die Lore-Ley” (lub „Lied von der Loreley„) z roku 1824. Heinrich Heine (1797-1856) był jednym z najsłynniejszych poetów, pisarzy i dziennikarzy XIX wieku. Ukształtował on postać Loreley jako nimfy wodnej, rusałki, która na podobieństwo syreny uwodzi poprzez swój śpiew i piękno szyperów na Renie, na skutek czego giną oni w niebezpiecznych prądach rzeki lub też gdy ich statki rozbijają się o rafy skalne.

Przygotowałam dla Was ten piękny wiersz Heinego wraz z polskim tłumaczeniem Aleksandra Kraushara:

Ich weiß nicht was soll es bedeuten,
Dass ich so traurig bin;
Ein Märchen aus alten Zeiten,
Das kommt mir nicht aus dem Sinn.

Nie wiem, dlaczego tak smutno mi,
Czemu tak serce mi porze?
Czarowna pieśń zamierzchłych dni
W mej duszy zniknąć nie może.

Die Luft ist kühl und es dunkelt,
Und ruhig fließt der Rhein;
Der Gipfel des Berges funkelt
Im Abendsonnenschein.

I szumi wiatr, zapada mrok
I cicho Renu mkną fale,
I widać gór urwistych szczyt
Odbity w rzeki krysztale.

Die schönste Jungfrau sitzet
Dort oben wunderbar;
Ihr goldnes Geschmeide blitzet,
Sie kämmt ihr goldenes Haar.

Królowa róż z gwiaździstych niw
Siedzi na górze uroczej,
Złoty jej strój z oddali lśni,
Lśni złoty zwój jej warkoczy.

Sie kämmt es mit goldenem Kamme
Und singt ein Lied dabei;
Das hat eine wundersame,
Gewaltige Melodei.

Grzebieniem z gwiazd czesze swój włos
I tęskną piosnkę zawodzi.
I dziwną moc ma pieśni dźwięk,
Jak dźwięk, co z niebios pochodzi.

Den Schiffer im kleinen Schiffe
Ergreift es mit wildem Weh;
Er schaut nicht die Felsenriffe,
Er schaut nur hinauf in die Höh.

Rybaka pierś tej pieśni ton
Dziwną tęsknotą przejmuje,
Nie baczy już na szczerby skał,
Tylko się w górę wpatruje.

Ich glaube, die Wellen verschlingen
Am Ende Schiffer und Kahn;
Und das hat mit ihrem Singen
Die Lore-Ley getan.

Ach! lękam się, by rzeki toń
Rybaka nie pochwyciła.
Nieraz to już wśród Renu fal
Pieśń Lorelei uczyniła.

Wiersz ten jest bardzo znany, także dzięki opracowaniu muzycznemu autorstwa Friedricha Silchera z roku 1837. Znalazłam dla Was dwa wykonania piosenki Loreley:

Yelena Dudochkin – Die Lorelei

Placido Domingo – Das Lorelei Lied

Źródła:

Tekst i zdjęcia

Magdalena Surowiec

Magdalena Surowiec

Germanistka z wykształcenia i z zamiłowania. W Niemczech mieszkałam ponad 7 lat (wcześniej Północna Nadrenia-Westfalia, teraz Nadrenia-Palatynat). Obecnie mieszkam w Puebla w Meksyku. Uczę niemieckiego i polskiego, tłumaczę, piszę, dokształcam się. Moje zainteresowania to języki obce, muzyka klasyczna, historia, literatura, polityka, gospodarka, piłka nożna i tenis.

Sprawdź także...

9 komentarzy

  1. Shariana napisał(a):

    Akurat ten wiersz miałam na korepetycjach. 🙂

  2. Królowa Letizia napisał(a):

    Świetna jest ta skała, w sam raz na romantyczny spacer. Legenda już trochę mniej miła, chociaż nie ma się co dziwić, że powstała… Jakoś piękno przyrody, woda i wysokość zawsze idą w parze z tragizmem…

  3. Magdalena Surowiec napisał(a):

    A ja raz zadałam go kiedyś uczniom do nauczenia się na pamięć za karę 🙂

  4. Magdalena Surowiec napisał(a):

    To prawda. Zresztą piękno przyrody zawsze jest inspiracją dla poetów

  5. Panda Wizard napisał(a):

    Lorelei to też piosenka niemieckiego zespołu Scorpions, tylko po angielsku i z innym tekstem 🙂

  6. Magdalena Surowiec napisał(a):

    Nie wiedziałam, posłucham 🙂

  7. Shariana napisał(a):

    Taka kara to frajda 😀

  8. Magdalena Surowiec napisał(a):

    Niestety, nie podobała im się, ale się nauczyli 🙂 Ten właśnie wiersz zaproponowała mi inna nauczycielka, która sama zadawała go za karę 🙂

  9. karo21_21 napisał(a):

    A ja uwielbiam „Erlkönig” i wszelkie jego inspiracje dla porównania
    Rammstein „Dalai lama” https://www.youtube.com/watch?v=BMyE6d8i0kA

    i Der König Erl

    Wer reitet so spät durch Wind und Nacht ?
    Es ist der Vater. Es ist gleich acht.
    Im Arm den Knaben er wohl hält,
    er hält ihn warm, denn er ist erkält’.
    Halb drei, halb fünf. Es wird schon hell.
    Noch immer reitet der Vater schnell.
    Erreicht den Hof mit Müh und Not —
    der Knabe lebt, das Pferd ist tot!

    Heinz Erhardt

    Można wykorzystać na lekcji 😉
    Pozdrawiam serdecznie

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.